Week 9 : Een stageplaats jaja : vieren in Homeparties waaaah... Che bello !

LUNEDI 24 – MERCOLIDI 26 OTTOBRE

Maandag gewoon naar de les en dan erna wat gaan regelen voor mijn stage : ’t is op z’n Italiaans ze : ik word gewoon de hele tijd doorgestuurd. Vandaag ontdek ik een zalige bar : spazio in due. Er staat een kwartvleugel die elke middag vrij is en waarop ik dus mijn Amélie Poulin en Sioen een beetje kan opfrissen: echt zalig. En als Joke me dan nog eens vergezelt en we daar samen een capuccino drinken en onze boeken voor de eerste keer openen, dan moet je u gewoon op u gemak voelen. Echt heerlijk cafétje, dat je onmogelijk kan kennen, moest je hier gewoon toerist zijn. ’s Avonds ga ik nog eens naar de box. Sofie gaat mee, ’t is weer intensief te doen, maar sporten dat doet goed hé. Dinsdag ben ik echt niet goed : ik heb een beetje koorts. Ik blijf thuis, gewoon eens met Stefania (mijn roommate) zo wat in huis hangen. Ik begin aan mijn Italiaanse boeken, die dankzij google translate grotendeels te verstaan zijn…Die avond niets speciaals gepland, ik denk dat ik tegen 19u een gesprek had voor mijn stage : ik ben aangenomen in Teatro del Navile ! Ik mag van januari tot maart daar meewerken aan een nieuwe productie ter ere van 150 jaar onafhankelijk Italië. De voorstelling (‘Historia della Memoria’) gaat over de politiek, Garibaldi, Sicilië : tijd dat ik de Italiaanse geschiedenis eens onderhanden neem : het RISORGIMENTO. Na het gesprek ga ik een Ginseng (soort kofffie met caramel) drinken met Dina, een meisje uit Barcelona dat met mij de stage gaat volgen. We komen goed overeen, ze is echt een toffe en we maken plannen om eens naar cinéma Lumière te gaan (een beetje de Studio Skoop van Bologna). Vervolgens word bij Joke verwacht. We gaan met de Belgen spaghetti koken… Wel leuk concept! Maar opnieuw ben ik ziekskes, dus ga ik gauw naar huis. Woensdag gelukkig beter en kan ik naar de les, vervolgens ’s avonds ga ik naar Marie : we eten croques en amuseren ons bij haar. Later die avond gaan we naar VIPS voor een Franse Soirée, maar ’t is geen vetten : een beetje een Erasmusavond zoals er zovele zijn…

GIOVEDI 27 – VENERDI 28 OTTOBRE

Donderdag leer ik een beetje, ga ik eens winkelen, hang ik wat rond. Ik en Ilenia hebben een sollicitatiegesprek met een bizarre persoon : we hebben de annonce voor te werken niet goed gelezen. Die vent wil dat we (zoals tupperware) producten voor af te slanken verkopen. Maar da’s echt de laatste job dat ik hier zou aannemen, we liggen alletwee strijk. Ilenia heeft iets aan haar ook en we gaan dus naar de Farmacia, ook hier een grappige situatie. Ilenia legt uit dat ze zeker een zalfje nodig heeft, want ze gaat een weekend naar Amsterdam en wil dus goed kunnen zien. Die apotheker zegt dat moest het niet overgaan ze gewoon genoeg moet roken, dan voelt ze vanzelf niet. Beetje raar advies van een geneeskundige…Nuja, ’s avonds HUGE pizza’s eten bij Sara. Ja man, niet normaal de grote van die dingen. Ik ben misschien een boeferke, maar dat ging boven mijn vermogen, gelukkig aten de onderburen ook mee. Daarna naar een kotfeestje bij Andreas en Pieter-Jan, leuk kot maar echt verder van het centrum. Ook Martin is van de partij en wanneer het laat genoeg is gaan we naar de Millenium :usual place op donderdag…De Portugezen zijn er weer, echt toffe mensen! Vrijdag ga ik joggen : naar de Guardina Margerita en terug, da’s een goede drie kwartier. Mijn conditie is niet meer wat ze geweest is (op mijn armspieren door de box na). Dan tegen 15u weer gaan pianospelen en leren in Spazio Due met Joke… Er is een pianist van New York aanwezig die aan het oefenen is voor zijn concert van die avond. Zotte improvisaties en die man is echt vriendelijk :hij geeft mij info over muziekzaken en vertelt over zijn optredens… Dan ga ik naar de COOP met Marie voor inkopen voor ons  avondmaal : we maken bladerdeeg met spinazie en ricotta in : zoooootlekker. Dan erna een filmpje (‘Un Prophète) en nog een fruitsapje (peschensp, zotlekker) met popcorn in Senso Sento, een alternatieve bar op 5 minuten van mijn huis. Handig toch. Als ik tegen 23u naar huis ga, om eens vroeg te gaan slapen, is dat niet echt mogelijk. De Italiaanse wijvekes van mijn kot (op Ilenia na die in Amsterdam zit) doen gezichtsmaskertjes: echt zalig. En dan erna zo epileren met een touw (via voorbeeldjes van YouTube) : grappig zicht ze, allemaal met ons haar naar achteren, pyjama aan en muziek van Abba, Madonna… En wanneer het maskertje echt begint te trekken, neem ik mijn computer om verder te typen aan mijn dagboek hier dat ik dus al een week niet meer heb geschreven : SCHANDALIG, maar ’t is het teken van amusement/tijdsnood zeker?!

Week 8 : Liften naar Ancona : 't zeetje is zover ook weer niet !

LUNEDI 17 OTTOBRE

Opstaan en naar de les gaan, banale zaken dus. ’s Middags ga ik bij Marie (van Lille) eten op haar kot : pasta met parmesan en zout. Wanneer haar kotgenoot veel te laat opstaat (tegen 2uur ’s middags) blijkt dat een schone Italiaan te zijn. Meteen serveert hij koffie voor ons en belooft hij ons eens te verrassen met zijn kookkunsten, ik ben eens benieuwd. Voor het eerst blijkt een piercing vlak onder de lippen echt schoon te zijn, en dan nog bij een jongen ! Niet veel later komt Laura (mijn vriendin uit België die in Udine studeert) me ophalen, want ook zij is toevallig dit weekend in Bologna. Zo toevallig is het wel niet, want ze is hier voor Martin (mijn Duitse makker die wel een oogje op haar heeft). We drinken koffie en gaan richting mijn Universiteit, want ik heb mijn eerste les ‘Scenografia’. Een superinteressant vak blijkt later, wel niet simpel, maar we zijn met redelijk wat erasmussers dus er wordt voorgesteld het examen pas in februari te doen. Massa’s tijd dus om thuis (op kot) met mijn kotgenoten grondig de lessen door te nemen…Maar dat zijn duidelijk zorgen voor later, want ik ga vanavond na de box nog uit. Joke komt me oppikken en we vertrekken richting ‘the alternative Bologna’, de buurt die echt wel beter is dan de Via Zamboni (aka Overpoort van Bologna).

MARTEDI 18 – GIOVEDI 20 OTTOBRE

Ook nu een gat in mijn geheugen, ik weet dat we pizza hebben gegeten met alle huisgenoten en dat ik en Ilenia nog eens naar een gratis fitnessles zijn gegaan. Voor de rest gewoon rondgehangen en stad wat gecheckt zeker? Ojaah een vergaderinggesprek op skype met Gert, Charlotte, Elselien( grappig : da's dus allemaal tegelijk Skypen, toch wel soms verlangen naar België om zo'n momenten, maar da's rap over). Donderdagavond is Stijn aangekomen, hebben we samen gekookt, mijn kotgenoten zijn op de meegebrachte chocotoffs gesprongen (haha zo zalig om te zien hoe ze van onze Belgische kwaliteiten genieten, met de speculaas was het trouwens hetzelfde geval ) en na het eten zijn we naar College Bar gegaan met de Fransen. Een toffe bende (dat zijn de Franse vrienden van Marie). We hebben een zeer grappige avond in de Millenium (Ilenia en Anna zijn ook nog afgekomen)…

VENERDI 21 – DOMENICA 23 OTTOBRE

Vrijdag met Stijn de stad bezocht en dan ’s avonds gaan aperitivo doen. Eens goed gegeten en ook afgesproken met Devon, een couchsurfer. Weer eens een zalige ervaring. Devon was student Muziek hier in 2008 en is nu even op trip om zijn oude vrienden terug te zien…Via couchsurf zocht hij een slaapplaats, maar vermits de vader van Valentina ook bij ons in het appartement slaapt deze avond, is dat niet mogelijk en heb ik gewoon gezegd dat we wel gewoon samen een koffietje/biertje kunnen drinken. Als Devon aankomt, blijkt hij een gezellige neger te zijn die de stad al op zijn duimpje kent (hoe kan het ook anders, hij zat hier een jaar: benieuwd of ik Bologna ook zo goed ga kennen tegen juli). Zijn favoriete jazz-bar : Café Rubik,blijkt echt super. Oude filmpjes worden afgespeeld op de witte koffer van een camionette die voor het cafeetje is opgesteld, er worden dekentjes gegeven wanneer het wat kouder wordt en we krijgen van Devon een ‘Magic Sam’ geserveerd : het plaatselijk gemaakte drankje. Een leuke en gezellige avond…Zaterdag slapen we uit en tegen de middag besluiten we naar Ancona te gaan : een stad aan de zee , de hometown van Ilenia. Daar is het de laurea van Ilenia’s beste vriendin Claudia. In autostop zijn we snel ter plaatse en gaan we naar Ilenia haar huis : echt superleuk om te zien hoe men daar leeft. Het huis hangt vol religieuze dingen (jawel de Italianen zijn veel geloviger blijkt), de kat is echt übervet, haar broer is zo’n typische afgelekte Italiaan (maar wel supervriendelijk), haar huis is echt zo bric-à-brac (maar wel echt gezellig)… Het blijkt geen eenvoudige keuze voor mij om uit Ilenia’s kast iets uit te kiezen om aan te doen (vermits ik daar met een colltrui zit en het wel warm kan worden in het restaurant). Maar tegen 22u wordt het tijd om naar het grote ‘cena’ te gaan. Echt zalig om daar af te studeren! Claudia wordt verwelkomd met confetti en zit in het midden aan een superlange tafel waar vanalles wordt geserveerd. Primi Piatti, secondo piatti, desert, koffie, wijnà volonté… Het is echt zalig om eens onder enkel Italianen te zijn (op Stijn na). Ook leuk is dat haar beste vrienden een lied hebben voorbereid. Claudia moet de woordjes die afgedekt zijn raden en als ze er niet in slaagt correct te antwoorden, moet ze limoncello drinken (een soort citroenjenever) : een leuk (maar gevaarlijk) spelletje. Tegen 1u nemen we een afgehuurde bus naar de Mama Mia ( de naam alleen al verklaart dat het om een marginale bedoening gaat). Zondagochtend besluiten Stijn en ik terug te liften, maar door een ongeval aan de ingang van de autostrade lopen de flikken daar en is liften dus moeilijk. Gelukkig vinden we een man die ons naar Rimini brengt en niet veel later daar twee oude ventjes die ons naar iets buiten Bologna stad brengen. Ideaal dus. ’s Avonds een filmpje kijken : ‘In Bruges’ en dan gaan slapen…

Week 7 : tuning' van ons kot met mijn zalige kotgenoten...en daarna heerlijk weekendje!

LUNEDI 11 OTTOBRE

Ik kan totaal niet opstaan! Maar het moet, want ik heb les om 11u… Het lukt me wonder bij wonder toch om op tijd te zijn. Ik zit naast Benedetta, een supersympathieke Italiaanse die meteen mijn nieuwe friend is. Het is echt een leuke les, maar weer eens net iets boven het optimaal verstaanbare niveau. De prof ratelt erop los en ik schrijf maar verder…Als het 1 uur is grolt mijn maag en ga ik een broodje halen in de buurt. Kennismaking met Lorens, een gast uit Antwerpen die hier Economie studeert. Later ga ik met Ilenia nog eens op stap, we willen werk zoeken. Allebei met onze CV trekken we erop uit, maar halverwege onze tocht, stuiken we op een oude zetel die bij wat vuilnis is geplaatst. Alweer een zalige vondst. Hoe gaan we die versleuren naar ons appartement dat 500 meter verderop ligt? De oplossing loopt ons toevallig voorbij :  twee Marokkaanse jongeren helpen ons een handje (een aardig handje haha) en zo geraakt onze nieuwe aanwinst tot in onze ‘getunede’ living. Vanavond weer gaan boxen, dus ik eet vlug iets en wacht op Sara die eraan zit te komen. Na de box neem ik thuis een douche en ga ik met Arnold nog eens naar een verjaardagsfeestje wat verderop in de Via Nazario 6. Rachel een meisje uit Siena, viert er haar 21^ste verjaardag en ook ik ben uitgenodigd.

MARTEDI 12 OTTOBRE

Vandaag weer les om 11u, erna ga ik nog even in het stad. Ik kan me precies deze dag niet herinneren… Enkel dat ik met Ilenia en Lucia (mijn huisgenoten) pasfoto’s ben gaan trekken in zo’n marginaal kot aan het station. Daarna zijn we naar de advocaat geweest voor het contract van ons kot op punt te stellen en dan naar de ESEG (da’s de Erasmusvereniging hier) om een fake-erasmuskaart voor Ilenia aan te maken. Zeer grappig, we hebben haar als Spaanse lid gemaakt, zodat ze mij kan vergezellen op alle gratis feestjes, diners, biercontesten,…Tegen 19u doen we een proefles ‘Danza Orientale’. Dat was echt niet te doen. Zoiets als ‘buikdansers voor beginners, te begrijpen dat ik en Ilenia totaal niet Oosters aangelegd zijn. Lucia daarentegen, doet deze lessen al 2 jaar en weet haar gat goed te shaken. Als we ’s avonds thuiskomen is de ex-boyfriend van Valentina mee aan het eten. Nog een schone én sympathieke Italiaan… Volgens mij komt dat ooit nog goed tussen die twee. Later op de avond kijken we naar ‘Mistero’, zoiets als het Belgische ‘Zesde zintuig’ op VTM. Niet echt een hoogstaand programma, maar de bijhorende Italiaanse discussies tussen al de kotgenoten (en ja we zijn met zes, dus het was daar wel wat hektisch) zijn echt heerlijk.

MERCOLIDI 13 OTTOBRE

Ook woensdag ontglipt me grotendeels. Ik ging naar de les, ontdekte een centrum waar je gratis kan kopiëren. Ik leende dus al de boeken in de bib en ging daarheen. Daar ontmoette ik 2 meisjes uit Colombia, amai echt chapeau hoe zij de taal hier al beheersen. Als ik thuiskom staan alle kotgenoten klaar om naar een aperitivo te gaan (in de Via Marsala, een aanrader!). Ik moet me dus vlug klaarmaken, want eten en drinken zullen we doen. Het is er echt gezellig in die bar, én er is vanalles en nogwat om op te eten bij onze ‘Bellini’. Dat is een soort aperitief van Prosecco met een soort pêchesap (als ik het tenminste goed gesmaakt heb). Als we nog even een avondwandeling doen, worden we gebeld door Eleonore. Zij is het meisje van wie ik de kamer heb. Ze zou een nachtje in de living slapen : echt gezellig, om de twee dagen is er wel van 1 van ons bezoek…Ook onderweg vinden we een ‘tavolino’ , we nemen die mee naar ons appartement, zo wordt onze living elke dag een beetje beter…Ilenia en ik begeven ons naar het centrum voor een ‘Pomp Hydrolica’ (soor Fragolasapje, wel zeer straf) en dan komen ook de Franse Erasmussers erbij. We drinken sangria (voor maar 1 euro) en gaan naar een feestje midden op de straat. Een stelletje Italiaanse ‘poging tot’-rappers steelt daar de show en ook vuurspuwers proberen spectaculaire kunstjes…Als het na middernacht is, gaan we naar de VIP Rooms (een dancebar in het centrum, ook wel de ex-kasamatta genoemd) waar we nog eens te keer gaan op de commerciële muziek. Het is er echt gene vetten, want van de aangekondigde raegaton is helemaal geen sprake. Wel is er een soort salsazaaltje waar een stelletje negers echt supergoed kan dansen. Die koppeltjes zijn daar niet normaal aan het geven… Amai wat een lijven, wat een dans en wat een sfeer. Met zere voeten begeven ik en Ilenia ons (weer veel te laat) naar huis…

GIOVEDI 14 OTTOBRE

Ik kan precies niet goed ontbijten en mijn hoofd doet raar. Ik weet gelijk geen weg met mezelf… Nuja geen probleem, vandaag toch niet veel gepland. Ik ga shoppen met de Belgen en dan het Learning Agreement in orde brengen met Chryscha, een Grieks meisje…Als middagmaal een zelfgemaakte ‘pizza calzone’, wel lekker ! mmmmm….We zijn massaal aan het shoppen wanneer ik dus het uur uit he oog verlies en constateer dat Lowie reeds is toegekomen in Bologna… Tijd voor een sprintje (zoiets als van de korenmarkt naar het Zuid gaan in 5 minuten). ’t Is een leuk wederzien en we gaan via mijn kot (spullen ophalen) naar het station om ons voor een weekendje naar Firenze te begeven…Echt zalig

VENERDI/SABATO 14/15 OTTOBRE

Vraag aan Lowie, ik heb geen zin/tijd om dit deel uit te werken…

DOMENICA 16 OTTOBRE

Wanneer Lowie weg is, ga ik met Valentina naar een soort tweedehandsverkoop in een zalige (alternatieve) bar niet ver van ons kot. Amai echt zotwijs om dit mee te maken… Een nieuwe vest, nieuwe trui, zalige collans, allemaal voor een heerlijk prijsje…We gaan samen nog even naar de piazza Maggiore waar ik mijn eerste ‘Ginseng’ drink. Dit is een soort koffie die smaakt naar caramel en daarnaast groter is dan een espresso en toch maar 90 cent kost : ge kunt er niet voor sukkelen! Net na de middag spreek ik af met Tania ( een Portugese vriendin uit Siena die even in Bologna is met 3 vrienden van haar) We verkennen de stad en praten bij : zij studeert in Pavia (niet ver van Milaan), maar is helemaal weg van Bologna omdat het er zo levendig, gezellig en lekker druk is : ik kan haar enkel maar gelijk geven !  ’s Avonds ladiesnight (een concept dat we vanaf die dag elke zondag zullen uitvoeren met de huisgenoten). Een goede film (vandaag Fellini’s ‘La dolce Vita’) met pizza-aan-huis (hoe loom kunnen we zijn, we wonen gelijk tussen massaal veel pizzeria’s). Meer moet een stelletje vrouwen niet hebben !

Week 6 : hoogtepunt is toch wel DIGITALISM, feesten is een sport niet waar?

SABATO 2 OTTOBRE

‘s ochtends word ik naast Laura wakker, beseffende dat ik haar wellicht nu een tijdje niet meer ga zien. Onze wegen splitsen zich: zij gaat naar Oudinee, ik naar Bologna. We genieten dus van een laatste ontbijtje samen en een wandelingetje door het mooie Siena… Na de middag gaan we samen naar het station, want haar ouders komen toe en ik moet op de 3-urentrip richting het noorden voor de zoveelste keer afleggen. Als ik hoor dat haar ouders komen, denk ik toch hoe het zou zijn moesten mama en Arnaud hier ook geweest zijn. Een plan dat tot een week voordien nog reëel bleek, maar dan later werd afgelast. Maar geen nood, op de trein heb ik weer te veel om handen om daarover te piekeren… Een bende Hollanders die een trip door Toscane doen, blijken als kleine schoolkinderen (zoals wij vroeger naar het Zwembad gingen met het Sint-Paulusschooltje) gedrag te vertonen : ze maken domme grappen, denken alles te weten over Italië en willen de beste zijn in het Italiaans. Wel grappig dus wanneer ik mijn beste beentje boven haal en met hun wat converseer in de plaatselijke taal…Tegen de late voormiddag ben ik op mijn kot en ga ik nog even langs de COOP. Inkopen doen. En dan krijg ik alweer een bericht : vanavond salsales, zin om te gaan? Jaja zin is er wel, dus ik kleed me aan en begeef me naar de Trésor, een soort club die echt op 100m van mijn appartementje ligt…De salsales is echt heerlijk…(en als levensgenieterke moet ik dus ook vermelden dat de bijhorende gratis pizza en pasta ook wel lekker was;-). Een Spanjaard, Franscesko, kan dansen als de beste.. Meteen is hij mijn partner en vinden we elkaar in de pasjes terug. ‘k Heb weer eens chance, want andere mannen die de poging tot dansen ondernemen zijn eerder planken, wannabe-shakers, of extreem aantastelijk. Tegen middernacht is de les afgelopen en verandert de stijl van de muziek. We bevinden ons plots in een margi-dance-achtige omgeving (à la Cuba Libre, Coppejans zou met deze vergelijking lachen). De muziek is commercieel, maar laat wel toe op een spontane manier kennis te maken met de andere Erasmussers en locals die aanwezig zijn. En ja dan verschiet ik toch even: ik blijk tussen 8 belgen te vertoeven. Alweer zalig wanneer ik dus in het Italiaans vraag ‘ di dove sei’, en antwoord krijg met ‘Belgo’. Pieter-Jan, Andreas, Arnold, Delphine, Anouk, Chris en Sofie (die ik al ken) zijn het Belgische team van dienst. En ook onze zuiderburen zijn talrijk aanwezig: ik maak kennis met Etienne, Choé, Lola, Marie, Lea en Max…Een leuke gemengde Frans-Vlaamse bende. En de Belgische boys zullen er geen gras over laten groeien : ze doen daar toch elk een wijveke binnen… Ik maak het hier niet te bond, want ik ben nog wat aan het bekomen van de avond voordien te Siena.

DOMENICA 3 OTTOBRE

Amai uitslapen : tot half 3 is er misschien een beetje over, maar het doet wel ontzettend veel deugd. Eindelijk eens een beetje tijd voor mezelf : doucheke nemen, beentjes ontharen, beetje computer, boekje lezen (jawel de Glamour in het Italiaans, leve mijn kotgenoten) Hierna ga ik nog eens naar de Guardina Margherita, waar Pieter-Jan en Sofie gezellig zitten te keuvelen. Een stukje Belgische chocolade (met dank aan Flora die daarvoor zorgde het weekend voordien) kan ons allen bekoren…Niet veel later gaan Sofie en ik naar mijn appartementje. We eten een lekker slaatje met ricotta en toastjes en pasta en doen dan elk een skypesessie. Twee uur lang zitten we daar naast elkaar te bellen met al onze kennissen, familie enzo. Mijn micro doet wel een beetje zeer raar, want Lowie weet mij te melden dat ik klink als een vent. Moet een raar geluid zijn… Wanneer we er genoeg van hebben van het thuisfront, zetten we ‘Nuove Cinema Paradisio’ op, een aanrader van mijn kotgenoten. En ja dit is echt een Italiaanse film die je op je lijstje kan zetten! Een supermooi verhaal, dat we uitkijken ondanks het feit dat de slaap ons bijna aan het overmannen is… Sofie blijft logeren en het wordt weer een gezellige sleep-over. Zo heb ik het graag.

LUNEDI 4 OTTOBRE

Ook nu verloopt het opstaan maar traag… Ik ben van plan vandaag eens mijn learning agreement (= samenstelling van mijn lessenrooster) in orde te brengen. Het is hier toch feestdag, dus veel valt er in the city niet te doen. Alles is zowat gesloten. Een overvloedig cornflakesontbijtje en een laptop helpen me bij het uitpluizen van de unibo.it, een site die nog duizend keer ingewikkelder is dan de ugentsite. Waarom maken die universiteiten toch zo’n moeilijke sites? Ik geraak er met veel moeite toch een beetje aan uit. Tegen 15u spreek ik af met Joke (een Belgisch meisje dat op kot zit met Roosje van mijn richting in Gent); Een toffe madame met wie ik gezellig een koffietje en een taartje ga eten in een koffiehuisje dat we eerder (twee weken geleden) toevallig samen hadden leren kennen. We praten over van alles en nog wat en gaan na ons espressootje even langs bij Martin, mijn buddy uit Siena. Deze zalige Duitser heeft nog een deel van mijn valligia en ik moet die dus oppikken. Die heeft echt een mooi appartement! Ons ogen krijgen de kost wanneer we het iets-te-ver-buiten het centrumliggende blok appartementen binnenstappen. Hij betaalt erdan ook wel het dubbele voor als mij…Zijn roommate blijkt net een Laurea (iets als Master) te hebben in ‘cinema’, dus met alweer een espressootje overlopen we samen de vakken en geeft hij me tips over wat er leuk is, welke prof te vermijden is, wat er theorie/praktijk is, etc. Blijkt echt handig na het doorworstelen van die DAMS-site! Ik neem Joke mee naar mijn flat en we zoeken samen naar een ideale dansschool (vermits we allebei wel een beetje sport zouden willen doen). We leggen op woensdag vast dat we dan samen proefles zouden doen. Klinkt leuk. Het plan om deze avond eens niets te doen,valt in het water. Het is feestdag dus is er vuurwerk op de Piazza Maggiore : ik wil toch eens zien hoe dat er in Italië aan toe gaat. Arnold, Maks, Etienne, Marie, Rachel (Scotland), Delphine, Chris (en zo kan ik blijven namen noemen) zijn allemaal van de partij. Een supergezellige bende van allerhande nationaliteiten. Het vuurwerk zelf trekt echt op de ballen (nog erger dan zelf vuurwerk af te steken in eigen tuin), maar de massa Italianen die daar aan het drinken, genieten, praten en dromen zijn, maakt dat het toch een leuk gebeuren is. Wanneer het daar afgelopen is, gaan we naar de Piazza San Franscesko: de alternatievere buurt van de stad. Blij om ook deze cite eens te leren kennen, en zeg nu zelf 8euro voor een liter wijn is echt geen geld. Mijn bike brengt me snel thuis en ik val weer heerlijk in slaap.

MARTEDI      5 OTTOBRE

Mijn eerste schooldag. Ik ga eens wat lessen meepikken om te zien welke ik al dan niet zou mee volgen. Eerst met Martin afgesproken om samen onze erasmusstuff in orde te brengen. We gaan om een lidkaart naar ESN, de vereniging die hier zorgt voor alles parties en andere uitstapjes voor de buitenlandse studenten. Al wachtende op de opening van het bureau (op zijn Italiaans is het natuurlijk logisch dat de openingsuren gewoon niet kloppen en we daar dus maar wat zitten te schimmelen), drinken we een koffie en eten we een chocoladekoek (waarvan de chocolade belange niet kan tippen aan de Belgische). Tegen 11u mijn eerste les :ik kom daar aan een kwartier te laat : de les is nog steeds niet bezig en de aula zit voller dan je je kan indenken. Zo’n antieke zaal met een voor-oorlogs schoolbord en een mensenmassa. Ik zet me dan maar op de trap en het meisje naast me is meteen in de ban van mijn niet-Italiaans accent. De les zelf is een beetje de leerstof van in België, maar dan wel anders gegeven. Het ziet er allemaal grappig uit : de prof praat vlotjes Italiaans (maar dan echt wel extreem vlot/bijna onverstaanbaar) en naast hem zit de assistent die netjes de belangrijkste kernwoorden in Word op groot scherm typt. Zij bereiden hun lessen dus niet voor met powerpoint enzo, ’t is meer zo à la minuut de belangrijkste woordjes getypt. Niet echt handig, maarjah… Wanneer de les gedaan is ga ik thuis met Valentina koken. Een pasta met vis en paprika. Ze doen daar een beetje suiker bij, voor de smaak : vrij bizar, maar wel echt lekker! Ook om 17u volg ik een andere les : drammaturgie. Ik leer meteen Angelica kennen (we komen samen te laat binnen, doordat we het lokaal niet vonden) en kunnen weer amper zitten. Ik had totaal iets anders van die les verwacht en ben dus wat ontgoocheld wanneer de prof van Aristoteles de link legt naar Beckett, vervolgens begint over Artaud om dan over te gaan naar Shakespeare : WEG STRUCTUUR. Een onhaalbaar vak voor mij! Soit, na de les ga ik naar huis, want deze avond volg ik salsales met Franscesko,de Sevilliaan. Leuke les, dat wil ik blijven volgen…’s avonds zeer leuk : wanneer ik terugkom heb ik reuzehonger en zitten we met z’n vijven (Ilena is er niet bij) in de living. Een zot gesprek (in het Italiaans) rond Berlusconi, de Belgische politiek, verschillen en gelijkenissen…We zitten weer laat in bed.

MERCOLIDI 6 OTTOBRE

Ook vandaag heb ik les, opnieuw theater. Ik zie Angelica en we gaan samen naar binnen. Na de les toch even checken bij de prof wat nu precies de leerstof is voor het examen. Blijkt dat ik 3 boeken in het Italiaans moet lezen en dan nog eens mondeling examen kan doen… Twijfel dus over mijn vakkeuze…Na de les ga ik naar de koppieshop met een Afrikaan uit de les die hoorde dat ik ook Frans sprak. Ik kom er Elise tegen, een meisje uit Gent. Vervolgens ga ik naar Joke haar appartementje dat niet ver weg is en dwalen we nog een beetje door de stad… Eens naar de danswinkel en dan opzoeken welke mogelijke proeflessen we zouden kunnen doen : deze avond is er ‘danza contemporanea’, we besluiten te gaan! Rond 17u volg ik een les ‘Nieuwe media’, samen met een Grieks meisje dat ik ken vanuit Siena zitten we daar als kiekens zonder kop. We De les is superinteressant, de prof ‘probeert’ grappig te zijn… Ivo had er moeten bijzijn, die kon met de verschillende internet-en computertermen uitleggen. Het is echt een leerrijk vak (over hoe media de informatie manipuleert), maar soms iets te technisch. Na de les gaan we dus met 3 erasmussers naar de prof om toch even te informeren. Het is een ontzettend sympathieke Italiaan die ons gerust na elke les de verschillende termen wil doorsturen : als dat niet handig voor ons is. Na de les ga ik vlug thuis een panini eten want niet veel later begint de proef-dansles. Waaaaw wat een zalige dansschool ! Maar de les zelf blijkt een beetje boven ons niveau : rollen op de grond, benen in de lucht, in spagaat gaan zitten : allemaal goed en wel, maar moeilijk uit te voeren als je de taal niet verstaat. Het is quasi onmogelijk om tegelijk te kijken naar de anderen (vermits we de danstermen nog niet verstaan) en de bewegingen uit te voeren… Bekaf keer ik dus naar huis. Maar ’t zal weer niet lang duren want ik word gebeld : vanavond feestje in Kasamatta (ook VIP ROOMS genoemd) : 23u30. En weer zeg ik geen nee, typisch. Mijn hoofd zegt  ‘slaap’, maar dan denk ik dat dat echt nog morgen ook kan…Dus begeef ik me naar San Stefano, een pleintje niet ver van de bar waar het feestje aan de gang is. Daar zitten al een boel Erasmussers samen. Die avond is het weer tof, ik en Max (een Franse) slagen erin de bar van boven (die gesloten is) binnen te gaan…’s Avonds bij het naar huisgaan een domper : Joke haar porte foglio is weg, zelfde als ik al heb meegemaakt.

GIOVEDI 7 OTTOBRE

Ook vandaag doe ik iets zot : na 3 uurtjes slapen, sta ik toch op om een les Fotografie mee te pikken. Het blijkt zonde te zijn, want die prof is echt niet vriendelijk en maakt geen uitzonderingen voor wij als buitenlanders. Een les die ik dus sowieso niet volg. ’s Middags ga ik naar huis en is het hier weer rustig. De meisjes zijn bijna allemaal de deur uit, op Michele na. We drinken dus koffie terwijl zijn naar haar dagelijkse talkshow kijkt. (Doet denken aan Operah). ’s Avonds mediales en dan naar huis. Ik ben kapot en terwijl Valentina, Stefania en ik naar hun zalige serie kijken (die noemt ‘GLEE’, als ik het goed heb begrepen) val ik quasi in slaap…

VENERDI 8 OTTOBRE

Eens lang uitslapen. Leuke verrassing aan het ontbijt : Ilenia is aangekomen. Mijn zesde huisgenoot. Ze is hier samen met haar vriendin Claudia en samen gaan we naar de shop voor ingrediënten voor een heuse pasta (alweer). ’t Is supergezellig koken en we hebben echt goeie gesprekken. Volgens mij wordt zij mijn buddy hier op het appartement : we zitten echt op dezelfde golflengte. Tegen een uur of 5 steken we onze koppen samen om ons appartement eens een tuning te geven: we moeten naar IKEA. Dat kan morgen al…Deze avond volg ik samen met Sara kickbox, hier niet ver van. ’t Is weer een proefles, want we hebben geen geld om de lessen het hele jaar door te volgen. Haha echt grappig hoe we daar met 4 meisjes tussen een bende stoere Italianen onze beste vechtmoves tonen. ’t Is zweten geblazen…Intensief maar ’t geeft wel zotte voldoening. Na de les keren we naar mijn kot terug en nemen we een douche. Ilena (mijn kotgenoot) en haar vriendin Claudia gaan nog uit, en of dat we meegaan! Ook Martin en zijn Duitse logee zijn van de partij en met z’n allen gaan we naar Piazza Verdi (een plein waar zowat alle studenten elke avond samenkomen); Het is er niet normaal druk! Overal studenten en mensen die gitaar spelen, rondhangen, praten en drinken…Chocolade-Zambuka blijkt toch niet zo lekker en ook de andere cocktails die we daar te drinken krijgen van Anna (de ex-kotgenoot van Ilena die ook mee op stap is) zijn maar povertjes…Nadien gaan we nog eens naar de ‘Milinium’, een zalige club hier in de buurt, op een straat van mijn kot.

SABATO 9 OTTOBRE

Zalige ochtend. Ik slaap nog eens uit, want het is weekend! (niet dat dat hier zoveel uitmaakt). In de namiddag ga ik met Joke en Sara (haar kotgenoot) naar de markt van de Montagnola, die is er elke vrijdag en zaterdag hier op de hoek. Een zalige markt waar je echt alles kan vinden…. Daarna keer ik weer naar mijn zalig appartementje, want Ilenia en Claudia zitten al te popelen om naar de Lidl te gaan en eens zot inkopen te doen. Met een lege maag inkopen doen is echt geen strak plan, want de trekrugzak raakt helemaal vol tegen dat we aan de kassa zijn. Het is heer eens cheap winkelen. Uitgeput (door de overvloed aan eten en drinken die we 15 minuten te voet moeten dragen), drinken we een koffietje en plannen we wat we zullen koken. Een pasta all’zucchino (courgette) en daarna prepareren we de tiramisu voor morgen. Het kokerellen hier in huis is echt op z’n Italiaans :de TV staat weer eens aan op een Talk Show, de wijvekes praten als grillos (kikkers) door elkaar en de sfeer is echt optimaal. Tegen elf uur komt Sofie me halen, want vanavond heb ik een ticket voor DIGITALISM, wel cool. In de discotheek hier niet ver van ‘De Kindergarden’ treden ze op voor 15 euro. Ik kan het weer niet laten om nee te zeggen op zo’n aanbod en geef dus weer eens geld uit. Maar dat feestje is echt wel hilarisch : alle soorten Italianen komen eens buiten en dansen erop los. Dat heb je gewoon nog nooit meegemaakt! En ook de naam ‘Kindergarden’ blijkt goedgekozen : in de discotheek bevinden zich allemaal kinderatracties zoals je hebt op de speeltuin… een draaimolentje, zitpaardjes etc pronken mooi in de zaal…Niet verstandig die speeltjes te gebruiken wanneer je wat zat bent (wat het geval was later die avond bij de meesten). Wanneer het weer licht wordt, stappen ik en Sara gezellig naar huis. Een zoveelste sleep-over, want mijn concquilina (kamergenoot) is voor een weekendje naar huis, dus ik heb het kot voor mij alleen !

DOMENICA 10 OTTOBRE

Het is lastig opstaan na zo’n bewogen nacht… Wanneer we eindelijk vanonder de lakens komen, is Sofie net aangekomen en kunnen we dus met z’n vijven gezellig cornflakes met melk en suiker eten. Na de middag is het tijd om te beginnen aan ons heus festijn : we koken vanavond voo 20man ! Maar we zijn dus in de Liddl enkele kleinigheden vergeten, dus moeten ik en Valentina nog eens naar de shop. En wat een zalige vondst : op straat bij de vuilnisbakken staat een mooi kastje, wij willen dat voor in ons appartement dus sleuren het 4 verdiepingen naar boven. Wanneer we aankomen is het tijd voor een extreme-make-over van de (nu nog saaie) living. De Primavera van Botticelli wordt op de deur gehangen (met een foto van een varken voor haar vagina haha), zetels worden verzet, tapijt wordt gelegd, poster van Dior opgehangen, vlag van de Vrede, muziekinstallatie, … Want vanavond is er een mini-homeparty die dan toch net iets groter werd… Echt superlekker : eerst bruscetta’s met melanzano (aubergine) en pomodoro (tomaat), vervolgens lekkere kruidenkaas/olijven met mozarella in bladerdeeg (receptje van Coppejans), later spinazie met ricotta-quiche en dan zelfgemaakte lasagna (duizend keer beter dan die van de Aldi bij ons!) en peste al peperoni (gemaakt door Valentina, de oudste van mijn kotgenoten). Een desertje is dus tiramisu en wijn natuurlijk… Amai het is echt gezellig, de foto’s spreken voor zich. Ik kan wel niet meer alles van die avond opschrijven, want dat is echt té veel om op te noemen. Leuke was wel dat er dus zowel vrienden van mij (Erasmussers, Belgen) waren maar ook vrienden van Ilenia (pure Italianen, inclusies basketsloefkes dus!). Martin is opgekleed (ziet er goed uit) en ja Arnold heeft het bij het juiste eind als hij bij die ene vriend moet denken aan Bennie van ‘Geslacht de Pauw’…Het is weer later dan ik dacht en ik ga naar bed, want morgen lessen !

Week 5 : Last time Siena, Bologna here we come

LUNEDI 27 SETTEMBRE

Geen les ‘s ochtends, wel een chanceke… Ik ga naar het Erasmusbureau, zotlang aanschuiven. Erna kom ik terecht in een zalig tweedehandswinkeltje, niet ver van mijn kot         . Pablo, de man die het winkeltje openhoudt, blijkt een leuke kerel (graffitispuiter) die mij een jobje in zijn shop aanbiedt. Ik koop er een nachtlampje, een fiets, een zak voor mijn laptop, een paar blikken oldschooldozen en nog veel meer. Alles aan cheap prijzen natuurlijk… Ik zie Sara Stockman nog eens, ze had nog een grammaticaboek dat ik misschien wel kan gebruiken voor het examen van overmorgen (ja dan al!!!) Vanavond bij Laura gaan slapen, na het diner (cenare con la gente di corsi) in het zalige Meetlife-cafétje dichtbij de piazza. De hele klas is aanwezig ! Echt leuk, ook onze teacher is erbij. Na het eten gaan we nog eens naar de Bella Vista-Club, waar zalige cocktails, waterpijp, oude filmmuziek en leuke rode belichting zorgen voor het ideale sfeertje. Maar tegen een uur of elf kan ik het blijkbaar niet meer zo goed aan en val ik in een van de oude cinemazetels in slaap… Wanneer ik wakker wordt, is het misschien beter dat ik me al naar Laura haar flat begeef, want de slaap overwint. Het zat er eens aan te komen. Onderweg naar huis kom ik Duccio nog eens tegen: ‘Zeker komen vrijdag naar mijn studentenparty’, natuurlijk zal ik er dan bijzijn, uitgerust uiteraard.

MARTEDI 28 SETTEMBRE

Laatste les voor het examen, wel een beetje stressy…We maken oefeningen en stellen de laatste vragen. Ik weet echt niet wat ik van een Italiaans examen kan verwachten, wel weet ik dat ik als ik slaag credits krijg van België: ik ga er dus voor. Na de namiddagles (waar ik totaal niet aan het opletten was, maar gewoon mijn werkwoorden vanbuiten aan het leren was…) stap ik naar huis. Ik krijg mijn klopje (het zat er al eens aan te komen). Ik kijk nog een filmpje ‘The prince and me’ ( Julie Van Den Broek haar tuning van mijn harde schijf komt dan toch eens van pas op een avond als deze, de andere avonden waren te druk om gewoon rustig een movietje te kijken). Mijn eerste nacht die wel eens acht uren telt…

MERCOLIDI 29 SETTEMBRE

EXAMEN !!!!! Spannend…Eens kijken of ik het Italiaans al een beetje onder de knie heb.  ’t Is erop of eronder. Het schriftelijke deel blijkt echt supergoed mee te vallen, doet een beetje denken aan de examens Frans uit het middelbaar: woordjes invullen, werkwoorden vervoegen, begrijpend lezen, luisteroefening… Daarna volgt het mondelinge gedeelte… Met mijn powerpoint (die ik in elkaar stak op de trein met mijn medepassagier die als Italiaan al de foutjes eruit haalde) kom ik voor de klas en doe ik mijn Italiaans zegje. Ik heb de indruk dat het wel goed zit. Na het examen is het tijd voor wat ontspanning. Een siesta in Orto dell’ Pechio is echt heerlijk. Laura, Luka en ik praten over van alles en nog wat, met de ipod op de achtergrond en het zonnetje dat op ons schijnt. Dit is écht vakantie. Gewoon relax. Tegen 17h is er een klassiek concert dat we gratis kunnen bijwonen, een beetje een misser. Een van de bassen zong ontzettend vals, en wij maar zoeken welke man het was…Leuk spelletje, maar misschien toch niet hét van hét, want ik val weer in slaap. Ja again, typisch, de nutteloze momenten haal ik altijd zoveel mogelijk slaap in, om dan ’s avonds zeker paraat te staan…Die avond ga ik eerst naar mijn huisje, andere kleren aandoen. Dan neem ik de bus tegen tien uur naar de piazza del C  ampo. De zoveelste meeting op dit aller-gezelligste plein van het stadje…Een extreem grote fles wijn (die we weliswaar delen met tien mensen) zorgt dat we meteen in de mood zijn. We gaan verder naar een Erasmusfeestje niet veel verder in de straat en zetten ons in de gezellige rotanzeteltjes… De avond is goed begonnen , de rest van de gesprekken en zaken die gebeurd zijn kan ik me voor de moment niet zo goed herinneren, want die avond was toch maar een zatte bedoening. Wel weet ik dat ik tegen een uur of 4 een bericht heb gestuurd naar mijn Poolse vriendin dat ik thuis was gekomen. Laura bracht de nacht niet door op haar eigen appartement en ook Tania was buitenshuis. Ik was enkel dronken,maar ’t moet zijn dat ik dan redelijk vloeiend Italiaans begin uit te kramen en dat ik nog op een plezante manier beschonken was. (Niet zoals irritante comazuipers die dan de hele avond of net extreem veel aandacht nodig hebben of er gewoon over gaan en dan niet meer weten wat ze doen en fouten begaan).

GIOVEDI 30 SETTEMBRE

UITSLAG EXAMEN: Ja wadde, 26 op 30. Ik ben tevreden. Met een extreme hoofdpijn krijgen we erna een lekkere maaltijd voor alle EILC-ers. Lekkere dessertjes, fruit, drank etc… ’t Is raar te weten dat ik de helft (of meer zelfs) van die mensen gewoon niet meer ga terug zien. Een maand samen studeren, leven, koken en weggaan is toch wel langer dan gedacht. Maar toch is die periode voorbijgevlogen. Alles ging supersnel, er was geen momentje echte rust, maar zo heb ik het graag.  We moeten deze periode dus op een gepaste manier afsluiten en doen dus een klein dinertje bij me thuis. We koken pasta Bolognese, kwestie van Italiaans te blijven…Erna trekken we weer naar de stad en sluiten we af met een zalige avond op de Piazza del Campo. Iedereen neemt afscheid, we drinken een laatste wijntje. Luka komt mee naar mijn huisje en we doen nog een gezellige sleep-over. Ik ben kapot en val snel in slaap. Volgende week doe ik het wat kalmer aan…(mooie belofte)

VENERDI 1 OTTOBRE

Ik zit hier nu een volle maand en nog steeds heb ik het echt naar mijn  zin. Vandaag eens geen les, geen appuntamento op de universiteit, maar gewoon uitslapen. Het doet toch eens deugd. Luka en ik ontbijten op het gemakje en nemen afscheid. Tegen de middag komt Martin mijn valligia voor Bologna halen (zo hoef ik daar op de trein niet mee te sleuren en hij heeft toch een auto…) Wanneer de zon weer fel schijnt, maar de regen toch de friste brengt, stap ik naar Laura. Ook zij verdient een afscheid. We brengen de dag samen door: gaan voor een laatste keer naar Meetlifecaffé waar we lekkere aperitivo doen. W            e slenteren door de stad en komen ten slotte bij haar appartementje uit. We kijken met een theetje naar ‘Loft’ en tegen middernacht zetten we nog eens een stapje in de wereld… Eerst naar de Via Pantaneto, naar ons Alterno-caffé: mannen met dreadlocks, piercings, rare kleren, fashionstuff en gitaren lachen ons toe. Iets later op de avond gaan we naar het lokale Studentenfeestje dat Duccio ons eerder had verteld. Het blijkt een mannelijke bedoening te zijn (op Katharina en Kiki, twee Italiaanse meisjes na)… Iedereen is wel wat beschonken en ook wij genieten van Gin Tonic voor 3,5eur. Het is een supergrappige avond, want de mannen dansen als beesten en geven het beste van zichzelf. Wij maar lachen. Een Marokkaanse Italiaan (met roze trui), de Austinpowerguy van vorige week, een superinteressante politicusjongen, Michele (de architectuurstudent uit Firenze), wat losers (die niets anders in het Engels kunnen behalve ‘I wanna Fuck’) en nog zoveel andere plaatselijke studenten zorgen dat wij kunnen genieten, al was het van een komische theatervoorstelling. Ook Duccio is aanwezig, ‘k ga samen met hem nog een laatste keer naar de Campo en dan trekken Laura en ik naar ons bedje. ’t Is weer later dan we dachten, maar wel een heerlijke laatste Siena-avond! Benieuwd of Bologna even zalig wordt, ik kan het alleen maar hopen!

WORDT VERVOLGD….