LUNEDI 24 – MERCOLIDI 26 OTTOBRE
Maandag gewoon naar de les en dan erna wat gaan regelen voor mijn stage : ’t is op z’n Italiaans ze : ik word gewoon de hele tijd doorgestuurd. Vandaag ontdek ik een zalige bar : spazio in due. Er staat een kwartvleugel die elke middag vrij is en waarop ik dus mijn Amélie Poulin en Sioen een beetje kan opfrissen: echt zalig. En als Joke me dan nog eens vergezelt en we daar samen een capuccino drinken en onze boeken voor de eerste keer openen, dan moet je u gewoon op u gemak voelen. Echt heerlijk cafétje, dat je onmogelijk kan kennen, moest je hier gewoon toerist zijn. ’s Avonds ga ik nog eens naar de box. Sofie gaat mee, ’t is weer intensief te doen, maar sporten dat doet goed hé. Dinsdag ben ik echt niet goed : ik heb een beetje koorts. Ik blijf thuis, gewoon eens met Stefania (mijn roommate) zo wat in huis hangen. Ik begin aan mijn Italiaanse boeken, die dankzij google translate grotendeels te verstaan zijn…Die avond niets speciaals gepland, ik denk dat ik tegen 19u een gesprek had voor mijn stage : ik ben aangenomen in Teatro del Navile ! Ik mag van januari tot maart daar meewerken aan een nieuwe productie ter ere van 150 jaar onafhankelijk Italië. De voorstelling (‘Historia della Memoria’) gaat over de politiek, Garibaldi, Sicilië : tijd dat ik de Italiaanse geschiedenis eens onderhanden neem : het RISORGIMENTO. Na het gesprek ga ik een Ginseng (soort kofffie met caramel) drinken met Dina, een meisje uit Barcelona dat met mij de stage gaat volgen. We komen goed overeen, ze is echt een toffe en we maken plannen om eens naar cinéma Lumière te gaan (een beetje de Studio Skoop van Bologna). Vervolgens word bij Joke verwacht. We gaan met de Belgen spaghetti koken… Wel leuk concept! Maar opnieuw ben ik ziekskes, dus ga ik gauw naar huis. Woensdag gelukkig beter en kan ik naar de les, vervolgens ’s avonds ga ik naar Marie : we eten croques en amuseren ons bij haar. Later die avond gaan we naar VIPS voor een Franse Soirée, maar ’t is geen vetten : een beetje een Erasmusavond zoals er zovele zijn…
GIOVEDI 27 – VENERDI 28 OTTOBRE
Donderdag leer ik een beetje, ga ik eens winkelen, hang ik wat rond. Ik en Ilenia hebben een sollicitatiegesprek met een bizarre persoon : we hebben de annonce voor te werken niet goed gelezen. Die vent wil dat we (zoals tupperware) producten voor af te slanken verkopen. Maar da’s echt de laatste job dat ik hier zou aannemen, we liggen alletwee strijk. Ilenia heeft iets aan haar ook en we gaan dus naar de Farmacia, ook hier een grappige situatie. Ilenia legt uit dat ze zeker een zalfje nodig heeft, want ze gaat een weekend naar Amsterdam en wil dus goed kunnen zien. Die apotheker zegt dat moest het niet overgaan ze gewoon genoeg moet roken, dan voelt ze vanzelf niet. Beetje raar advies van een geneeskundige…Nuja, ’s avonds HUGE pizza’s eten bij Sara. Ja man, niet normaal de grote van die dingen. Ik ben misschien een boeferke, maar dat ging boven mijn vermogen, gelukkig aten de onderburen ook mee. Daarna naar een kotfeestje bij Andreas en Pieter-Jan, leuk kot maar echt verder van het centrum. Ook Martin is van de partij en wanneer het laat genoeg is gaan we naar de Millenium :usual place op donderdag…De Portugezen zijn er weer, echt toffe mensen! Vrijdag ga ik joggen : naar de Guardina Margerita en terug, da’s een goede drie kwartier. Mijn conditie is niet meer wat ze geweest is (op mijn armspieren door de box na). Dan tegen 15u weer gaan pianospelen en leren in Spazio Due met Joke… Er is een pianist van New York aanwezig die aan het oefenen is voor zijn concert van die avond. Zotte improvisaties en die man is echt vriendelijk :hij geeft mij info over muziekzaken en vertelt over zijn optredens… Dan ga ik naar de COOP met Marie voor inkopen voor ons avondmaal : we maken bladerdeeg met spinazie en ricotta in : zoooootlekker. Dan erna een filmpje (‘Un Prophète) en nog een fruitsapje (peschensp, zotlekker) met popcorn in Senso Sento, een alternatieve bar op 5 minuten van mijn huis. Handig toch. Als ik tegen 23u naar huis ga, om eens vroeg te gaan slapen, is dat niet echt mogelijk. De Italiaanse wijvekes van mijn kot (op Ilenia na die in Amsterdam zit) doen gezichtsmaskertjes: echt zalig. En dan erna zo epileren met een touw (via voorbeeldjes van YouTube) : grappig zicht ze, allemaal met ons haar naar achteren, pyjama aan en muziek van Abba, Madonna… En wanneer het maskertje echt begint te trekken, neem ik mijn computer om verder te typen aan mijn dagboek hier dat ik dus al een week niet meer heb geschreven : SCHANDALIG, maar ’t is het teken van amusement/tijdsnood zeker?!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten