LUNEDI 27 SETTEMBRE
Geen les ‘s ochtends, wel een chanceke… Ik ga naar het Erasmusbureau, zotlang aanschuiven. Erna kom ik terecht in een zalig tweedehandswinkeltje, niet ver van mijn kot . Pablo, de man die het winkeltje openhoudt, blijkt een leuke kerel (graffitispuiter) die mij een jobje in zijn shop aanbiedt. Ik koop er een nachtlampje, een fiets, een zak voor mijn laptop, een paar blikken oldschooldozen en nog veel meer. Alles aan cheap prijzen natuurlijk… Ik zie Sara Stockman nog eens, ze had nog een grammaticaboek dat ik misschien wel kan gebruiken voor het examen van overmorgen (ja dan al!!!) Vanavond bij Laura gaan slapen, na het diner (cenare con la gente di corsi) in het zalige Meetlife-cafétje dichtbij de piazza. De hele klas is aanwezig ! Echt leuk, ook onze teacher is erbij. Na het eten gaan we nog eens naar de Bella Vista-Club, waar zalige cocktails, waterpijp, oude filmmuziek en leuke rode belichting zorgen voor het ideale sfeertje. Maar tegen een uur of elf kan ik het blijkbaar niet meer zo goed aan en val ik in een van de oude cinemazetels in slaap… Wanneer ik wakker wordt, is het misschien beter dat ik me al naar Laura haar flat begeef, want de slaap overwint. Het zat er eens aan te komen. Onderweg naar huis kom ik Duccio nog eens tegen: ‘Zeker komen vrijdag naar mijn studentenparty’, natuurlijk zal ik er dan bijzijn, uitgerust uiteraard.
MARTEDI 28 SETTEMBRE
Laatste les voor het examen, wel een beetje stressy…We maken oefeningen en stellen de laatste vragen. Ik weet echt niet wat ik van een Italiaans examen kan verwachten, wel weet ik dat ik als ik slaag credits krijg van België: ik ga er dus voor. Na de namiddagles (waar ik totaal niet aan het opletten was, maar gewoon mijn werkwoorden vanbuiten aan het leren was…) stap ik naar huis. Ik krijg mijn klopje (het zat er al eens aan te komen). Ik kijk nog een filmpje ‘The prince and me’ ( Julie Van Den Broek haar tuning van mijn harde schijf komt dan toch eens van pas op een avond als deze, de andere avonden waren te druk om gewoon rustig een movietje te kijken). Mijn eerste nacht die wel eens acht uren telt…
MERCOLIDI 29 SETTEMBRE
EXAMEN !!!!! Spannend…Eens kijken of ik het Italiaans al een beetje onder de knie heb. ’t Is erop of eronder. Het schriftelijke deel blijkt echt supergoed mee te vallen, doet een beetje denken aan de examens Frans uit het middelbaar: woordjes invullen, werkwoorden vervoegen, begrijpend lezen, luisteroefening… Daarna volgt het mondelinge gedeelte… Met mijn powerpoint (die ik in elkaar stak op de trein met mijn medepassagier die als Italiaan al de foutjes eruit haalde) kom ik voor de klas en doe ik mijn Italiaans zegje. Ik heb de indruk dat het wel goed zit. Na het examen is het tijd voor wat ontspanning. Een siesta in Orto dell’ Pechio is echt heerlijk. Laura, Luka en ik praten over van alles en nog wat, met de ipod op de achtergrond en het zonnetje dat op ons schijnt. Dit is écht vakantie. Gewoon relax. Tegen 17h is er een klassiek concert dat we gratis kunnen bijwonen, een beetje een misser. Een van de bassen zong ontzettend vals, en wij maar zoeken welke man het was…Leuk spelletje, maar misschien toch niet hét van hét, want ik val weer in slaap. Ja again, typisch, de nutteloze momenten haal ik altijd zoveel mogelijk slaap in, om dan ’s avonds zeker paraat te staan…Die avond ga ik eerst naar mijn huisje, andere kleren aandoen. Dan neem ik de bus tegen tien uur naar de piazza del C ampo. De zoveelste meeting op dit aller-gezelligste plein van het stadje…Een extreem grote fles wijn (die we weliswaar delen met tien mensen) zorgt dat we meteen in de mood zijn. We gaan verder naar een Erasmusfeestje niet veel verder in de straat en zetten ons in de gezellige rotanzeteltjes… De avond is goed begonnen , de rest van de gesprekken en zaken die gebeurd zijn kan ik me voor de moment niet zo goed herinneren, want die avond was toch maar een zatte bedoening. Wel weet ik dat ik tegen een uur of 4 een bericht heb gestuurd naar mijn Poolse vriendin dat ik thuis was gekomen. Laura bracht de nacht niet door op haar eigen appartement en ook Tania was buitenshuis. Ik was enkel dronken,maar ’t moet zijn dat ik dan redelijk vloeiend Italiaans begin uit te kramen en dat ik nog op een plezante manier beschonken was. (Niet zoals irritante comazuipers die dan de hele avond of net extreem veel aandacht nodig hebben of er gewoon over gaan en dan niet meer weten wat ze doen en fouten begaan).
GIOVEDI 30 SETTEMBRE
UITSLAG EXAMEN: Ja wadde, 26 op 30. Ik ben tevreden. Met een extreme hoofdpijn krijgen we erna een lekkere maaltijd voor alle EILC-ers. Lekkere dessertjes, fruit, drank etc… ’t Is raar te weten dat ik de helft (of meer zelfs) van die mensen gewoon niet meer ga terug zien. Een maand samen studeren, leven, koken en weggaan is toch wel langer dan gedacht. Maar toch is die periode voorbijgevlogen. Alles ging supersnel, er was geen momentje echte rust, maar zo heb ik het graag. We moeten deze periode dus op een gepaste manier afsluiten en doen dus een klein dinertje bij me thuis. We koken pasta Bolognese, kwestie van Italiaans te blijven…Erna trekken we weer naar de stad en sluiten we af met een zalige avond op de Piazza del Campo. Iedereen neemt afscheid, we drinken een laatste wijntje. Luka komt mee naar mijn huisje en we doen nog een gezellige sleep-over. Ik ben kapot en val snel in slaap. Volgende week doe ik het wat kalmer aan…(mooie belofte)
VENERDI 1 OTTOBRE
Ik zit hier nu een volle maand en nog steeds heb ik het echt naar mijn zin. Vandaag eens geen les, geen appuntamento op de universiteit, maar gewoon uitslapen. Het doet toch eens deugd. Luka en ik ontbijten op het gemakje en nemen afscheid. Tegen de middag komt Martin mijn valligia voor Bologna halen (zo hoef ik daar op de trein niet mee te sleuren en hij heeft toch een auto…) Wanneer de zon weer fel schijnt, maar de regen toch de friste brengt, stap ik naar Laura. Ook zij verdient een afscheid. We brengen de dag samen door: gaan voor een laatste keer naar Meetlifecaffé waar we lekkere aperitivo doen. W e slenteren door de stad en komen ten slotte bij haar appartementje uit. We kijken met een theetje naar ‘Loft’ en tegen middernacht zetten we nog eens een stapje in de wereld… Eerst naar de Via Pantaneto, naar ons Alterno-caffé: mannen met dreadlocks, piercings, rare kleren, fashionstuff en gitaren lachen ons toe. Iets later op de avond gaan we naar het lokale Studentenfeestje dat Duccio ons eerder had verteld. Het blijkt een mannelijke bedoening te zijn (op Katharina en Kiki, twee Italiaanse meisjes na)… Iedereen is wel wat beschonken en ook wij genieten van Gin Tonic voor 3,5eur. Het is een supergrappige avond, want de mannen dansen als beesten en geven het beste van zichzelf. Wij maar lachen. Een Marokkaanse Italiaan (met roze trui), de Austinpowerguy van vorige week, een superinteressante politicusjongen, Michele (de architectuurstudent uit Firenze), wat losers (die niets anders in het Engels kunnen behalve ‘I wanna Fuck’) en nog zoveel andere plaatselijke studenten zorgen dat wij kunnen genieten, al was het van een komische theatervoorstelling. Ook Duccio is aanwezig, ‘k ga samen met hem nog een laatste keer naar de Campo en dan trekken Laura en ik naar ons bedje. ’t Is weer later dan we dachten, maar wel een heerlijke laatste Siena-avond! Benieuwd of Bologna even zalig wordt, ik kan het alleen maar hopen!
WORDT VERVOLGD….
Geen opmerkingen:
Een reactie posten